Het begin

Lieve lezer(s)

Leuk dat je onze reis wilt volgen via deze blog.

Wij zijn Jolanda Bor (moeder) en Amy ten Veen (dochter) die in september de uitdaging aangaan om de Mont Ventoux wandelend te beklimmen. Wij lopen voor het goede doel IntermeZZo, dit is een nazorgcentrum voor mensen die kanker hebben of hebben gehad, en voor hun naasten. Daarnaast biedt IntermeZZo allerlei activiteiten ter ontspanning individueel, samen of met andere mensen. IntermeZZo krijgt hierin geen geld van zorgverzekeraars of de overheid, dus moeten het doen met subsidies, sponsorengeld en voornamelijk de opbrengst van acties zoals de Mont Ventoux. Van het sponsorgeld gaat er 60% naar het KWF, en 40% naar IntermeZZo.

Wij zijn zelf onze oma/moeder verloren aan de gevolgen van darmkanker in 2015, en daarom zijn wij extra gemotiveerd om de beklimming aan te gaan. Om mee te mogen doen met deze beklimming is het de bedoeling dat wij beide minimaal 400,00 euro aan sponsorgeld mee moeten nemen naar Frankrijk. Natuurlijk is het ons doel om zoveel mogelijk sponsorgeld binnen te halen, en hiermee het KWF en IntermeZZo te steunen! Wij zijn nu al een aantal weken bezig met het werven van sponsoren, en tot nu gaat het erg goed. Wij bedenken steeds meer leuke ideeën om geld te verzamelen. Wij gaan binnenkort op een vlooienmarkt staan, en de opbrengst hiervan gebruiken wij als sponsorgeld. Verder krijgen wij heel veel steun van onze vrienden, familie en kennissen waar wij erg veel waarde aan hechten.

Binnenkort gaan mijn moeder en ik op stap om goede voorbereidingen te treffen voor de vele “oefen” wandeltochten die eraan komen. Wij zullen jullie dan weer op de hoogte te brengen over hoe wij deze voorbereidingen hebben genomen.

Jullie kunnen ons in de tussentijd ook volgen op instagram; @dereisnaardetop, hier zullen wij foto’s op plaatsen van onze verschillende tochten.

Tot dan!

De voorbereidingen

Lieve lezer(s),

Super leuk dat jullie weer de tijd nemen om onze blog te lezen. Vandaag schrijven wij hoe wij onze voorbereidingen hebben genomen voor deze tocht.

Het is natuurlijk belangrijk om goede wandelschoenen aan te schaffen wanneer je zo’n tocht gaat lopen. Wij hadden beiden al wandelschoenen, maar dit waren niet de goede schoenen om de Mont Ventoux mee te beklimmen. Daarom zijn wij afgelopen woensdag 01-05-2019 naar Leerentveld gegaan om advies te vragen. Voordat wij zijn begonnen met schoenen passen worden eerst je voeten op gemeten. Wij zijn er toen achter gekomen dan Amy een maat verschil heeft in haar voeten (nooit geweten!).
Wij zijn toen verschillende soorten modellen gaan passen, en hebben hier ook mee rondgelopen in de winkel. Je hebt in de winkel ook een soort parcours met verschillende ondergronden en een afdaling, zodat je goed kan voelen of de schoenen goed zijn.
Na allebei 4 paar schoenen te hebben gepast, hebben wij allebei een keus gemaakt.
Wij zijn erg goed geholpen bij Leerentveld en zijn dan ook troste ‘eigenaren’ van onze nieuwe Meindl wandelschoenen (zie foto onder).

Ook hebben wij verschillende tochten uitgezocht hier in Nerderland waar wij de komende maanden gaan oefenen. Tijdens deze tochten zullen er ook plekken zijn waar verschil is in hoogtes, zodat wij goed kunnen oefenen voor de pittige laatste 6 kilometer van de Mont Ventoux.

Binnenkort schrijven wij over onze eerste kilometers in deze schoenen!

Tot dan!

Links Jolanda, Rechts Amy

Onze eerste kilometers

Lieve lezer(s),

Vandaag schrijven wij over de eerste kilometers die wij hebben gemaakt. Wij zijn op 03-05-2019 begonnen met het oefenen voor de Mont Ventoux. Uiteraard beide met onze mooie nieuwe wandelschoenen. Voor de eerste kilometers zijn wij in Zwolle gebleven, en dicht bij huis.
Wij zijn begonnen in de Veerallee, en hebben een rondje gelopen van uit eindelijk 6,2 kilometer in 1 uur en 5 minuten.
We moeten allebei erg wennen aan de nieuwe schoenen, maar wij zijn hier op voorbereid en hebben blarenpleisters bij de hand. Tijdens deze wandeling zijn wij nog even langs Vitens gelopen waar onze man/vader een leuke foto van ons heeft gemaakt. Deze foto gaat gebruikt worden in het boekje ‘het Kwartaaltje’ die de bewoners van de Veerallee in de bus krijgen.

Tijdens het lopen genieten wij allebei van de natuur om ons heen, maar hebben ook leuke gesprekken met elkaar. Wanneer je dan zo gezellig aan het kletsen bent gaat de tijd ook snel. Eenmaal weer thuis ploffen wij allebei op de bank, met warme voeten en dikke vingers. Tja, dit hoort het allemaal bij, maar hoe vaker wij gaan trainen hoe beter het gaat.

Volg ons op Instagram @dereisnaardetop, voor leuke foto’s.

Binnenkort volgt er weer een nieuwe blog.

Tot dan!

Onze eerste kilometers

Alleen aan de wandel

Gisteren, 8 mei, was Amy door haar werk verhinderd om een route van 12 km te lopen die wij hadden uitgezocht. Ik heb er toen voor gekozen om naar mijn vader te wandelen, omdat ik daar om 16.00 uur een afspraak had. Vanuit de Veerallee, naar de Wipstrik. Amy gebruikt de app ‘Endomundo’ om te registreren welke route we lopen, hoeveel kilometer, kilocalorieën en de tijdsduur. Deze app had ik van mijn telefoon verwijdert omdat hij veel energie ‘slurpt’. Van onze sportinstructrice Evelien, van Ladyfit, had ik de tip om de app ‘Strava’ te gebruiken, ze had er goede verhalen over gehoord. Tijdens mijn tocht heb ik deze geprobeerd. Vanuit de Veerallee ben ik richting Park Eekhout gelopen. In het park hebben ze van een boom een huisje gemaakt. Erg leuk om te zien.










Daarna langs de gracht, waar alweer volop gebruik wordt gemaakt van varende, barbecueënde, suppende Zwollenaren en toeristen. Leuk al die bedrijvigheid in en om het water. En dan zie je ook de Fundatie met het ‘Ei’. Niet iedereen vindt hem mooi. Voor mij heeft het ‘Ei’ een bijzondere betekenis omdat mijn schoonmoeder de namen van haar kleinkinderen op een steentje heeft geschreven en deze later op het ‘Ei’ is geplakt.








Zo zie ik dan verderop de Sassenpoort weer opdoemen vanachter de fontein en bomen. Blijft een mooi gezicht.




Zoals je ziet is het niet zulk mooi weer. Maar als je wandelt dan krijg je het snel warm. De nieuwe schoenen lopen al fijner dan de eerste keer. Dat gaat goed dus!
Bij mijn vader aangekomen zet ik de app op pauze. Ik ben bij hem van ongeveer half 3 tot kwart over 5. Daarna bij vertrek op ‘Hervat’.
Ik loop een andere route terug. Bij thuiskomst heeft de app ook de tijd dat ik bij mijn vader was geregistreerd als zijnde totaaltijd gewandeld.

Daar moet ik mij nog eens even in verdiepen!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-1.png

Weekend Valencia

Afgelopen weekend van 11 mei was ik in Valencia samen met mijn zoon Nick, 24 jaar, om een voetbalwedstrijd te bezoeken op zondagavond.

Natuurlijk hebben we er twee dagen bij aangeplakt om ook Valencia zelf te bezoeken. Alhoewel dat veel te kort is hebben we toch een aantal ‘bijzonderheden’ gezien en bezocht.

Bijzonder is een soort ‘grachtengordel’ wat door de stad heen loopt. Dit is een park waar enorm veel te beleven is. Dit park hebben we wandelend en fietsend bezocht.

Op zaterdag kwamen we om 11.30 uur aan op het vliegveld en om half 1 liepen we door het park naar het oude centrum. Daar hebben we op een terras heerlijk geluncht. Helaas voor ons waren veel monumenten gesloten vanwege de siësta. We zijn nog even snel door markthallen ‘Mercado Central’ heen gelopen waar ze al aan het opruimen waren. We konden nog wel naar binnen bij ‘La Sonja de la Seda, Gotische zijdebeurs uit de 15e eeuw’ waar de rijkdom van Valencia te zien is. Mooie houten plafonds en volle sinaasappelbomen.

Daarna via een ‘nieuwer’ centrum richting het voetbalstadion om te kijken waar we moesten zijn de volgende dag en of de shop met kleding open was. Helaas was deze gesloten. Om de voeten wat rust te geven met de metro weer richting hotel. Toch aardig wat kilometers op de teller in een paar uur, zo’n 11,5 km. ’s Avonds was er om 00.00 uur vuurwerk te zien vanuit onze hotelkamer.

In het tweede weekend van mei staat Virgen de los Desamparados op het programma dit feest is ter ere van een vrouw welke patroonheilige was in de zorg van de daklozen en zieken in Valencia in de 15e eeuw. Op zaterdagavond begint dit evenement met een openluchtconcert gevolgd door allerlei festiviteiten en een vuurwerkshow na deze show zal het druk worden op de Plaza de la Virgen waar de bezoekers gaan dansen op de folkloristische muziek. Op zondagochtend wordt er een grote processie gehouden hierbij wordt Maria de Maagd van haar basiliek naar de kathedraal gevoerd. Tijdens deze tocht staan er duizenden katholieken langs de kant die Maria de Maagd willen aanraken.

Op zondag hebben we fietsen gehuurd en zijn we via het park naar het strand gereden. In het park zijn een atletiekbaan, honkbal-, rugby- en voetbalvelden. Als je zin hebt kun je even blijven staan om te kijken. Ook zijn er op veel plekken fitness toestellen waar men volop aan het sporten was. In Zwolle heb je ook op verschillende plekken deze toestellen staan maar wordt er volgens mij, mede door het weer in Nederland, weinig gebruik van gemaakt. Er was een verjaardagsfeest aan de gang (deze feestgangers  waren er ’s avonds na de voetbelwedstrijd nog), yoga/meditatie op het grasveld en er was een festijn waar allemaal tenten opgesteld stonden. Onder de brug naast het terrein stonden paarden met mooie zadels, dames en heren in traditionele kleding.

Verder fietsend kwamen we langs Modern wetenschaps- en cultuurpark. Een enorm aquarium met haaien en dolfinarium. Op het strand ‘Playa de la Malvarrosa was een vliegerfestijn aan de gang en was het gezellig druk. ’s Avonds was de wedstrijd Valencia – Deportivo Alaves gepland. Het was een mooie wedstrijd met een eindstand van 3-1. Spanjaarden beleven een voetbalwedstrijd anders dan Engelsen en Duisters ontdekten Nick en ik. Het is bijna een familie uitje inclusief baby’s en kleine kinderen.

Toch nog zo’n 9 km gelopen vandaag.

De maandag hebben wij rustig doorgebracht met een wandeling door het park, het lezen van een boek en de metrorit weer richting vliegveld. Het was een mooi weekend! Ik ben benieuwd in welke stad Nick een volgende wedstrijd wil bezoeken.

Egmond aan zee, zon, strand, en…..duinen!

In het weekend van 18 tot en met 20 mei bezochten Amy en ik Egmond aan zee. Een leuk dorp en badplaats met voor iedereen genoeg te doen en gezellige strandpaviljoens. Omdat familie van ons daar een huis heeft zijn wij er al regelmatig geweest. Op de zondag in dit weekend stond een wandeling gepland. We wilden tussen de 10 en 15 km lopen, meters maken met onze nieuwe schoenen.

We hadden een folder met een wandeltocht gevonden die we met behulp van paaltjes en kleuren konden volgen. De wandeling zou ons langs de Sint-Adelbertabdij in Egmond-Binnen leiden.

Vanaf ons huis liepen we richting de duinen. Daar vonden we geen paaltjes en besloten de duinen in te gaan. Na 3 kilometer mul (duin) zand, duin op, duin af, kwamen we bij een bord én de paaltjes met de routes. Na een aantal lange saaie (mindkilling wegen volgens Amy) besluiten we om ons eigen pad te kiezen. We lopen weer terug naar Egmond aan zee om heerlijk langs de zee, over het strand onze kilometers te maken. Dit was een stuk leuker. Blijkt maar weer dat je niet altijd langs gebaande wegen hoeft te gaan.

Avond-4-daagse, wie kent het niet?

Van mijn (Jolanda) 8e tot en met 18e jaar was ik lid van wandelvereniging ‘Wipstrikkwartier’ in Zwolle. Iedere zaterdag of zondag gingen we op pad met de bus naar plaatsen/plekken om in een groep te wandelen. Zingend en volgens de regels hoopten we genoeg punten te verzamelen om hoog te eindigen in het klassement. Je kon een beker winnen en je kreeg altijd een medaille.

Mijn vader heeft jarenlang in en rondom Zwolle (Hattem, Dalfsen, Wezep) tochten uitgezet voor de ZWV (Zwolse Wandelverenigingen). Wanneer u eens in het Wandelhonk, in de Kamperpoort, bent geweest dan bent u hem vast al wel eens tegengekomen. Of misschien heeft u de ringen op de muur gezien die hij heeft gemaakt. Een veelzijdig man, die vader van mij.

Maar goed, de A4D, die routes zette mijn vader ook uit samen met een goede vriend. En ja, dan wordt je wel ‘aangestoken’ om mee te doen. Met Nick ging ik vanaf zijn 3e meedoen en daarna met zijn school. Ondertussen liep Amy ook al mee en toen zij naar een andere basisschool ging ben ik daar de A4D verder gaan opzetten. Van de inschrijving door de kinderen en bij het startbureau aanmelden, tot het kopen van versnaperingen en het uitdelen er van.
Ik denk dat ik zo’n 20 keer de A4D heb gelopen en Amy liep dit jaar voor de 11e keer.

Amy en ik hebben dinsdag 21 mei de 10 km gewandeld vanaf Sportpark ‘De Verbinding’ in Stadshagen. De tocht voerde ons o.a. langs en door Westenholte. We hadden een goed tempo/cadans te pakken. Gemiddeld liepen we zo’n 6,5 km per uur. We wilden deze week twee tochten mee doen maar door andere verplichtingen moesten wij onze tweede tocht op vrijdagavond lopen. Eerst hebben we 6,5 km gelopen richting de Wythmenerplas, die de 15 km moest lopen, en daarna door de stad heen de andere 4 km erbij. Het was een druk en groots festijn!

Interview ‘Kwartaaltje’ Veeralleekwartier

Deze maand kwam het wijkblad uit van de Veerallee, de wijk waar Jolanda woont, met daarin een interview met ons over onze uitdaging. Het is een leuk interview geworden en goed geschreven door Corine en Eddy Friesen.

Wat is het warm!

Wat is het warm de afgelopen dagen. We schrijven 29 juni 2019 en de temperatuur staat op 27 graden als we vertrekken voor een uurtje lopen. Jolanda mag nog niet ver lopen met de steunzolen. We beginnen weer van voor af aan met opbouwen. We gaan richting Zandhove en daarna richting IJssel. Onderweg komen we eikenbomen tegen waar een lint omheen hangt vanwege de processierups. Goed uitkijken dus!

In het bos is het goed te doen, tussen de huizen door richting de IJssel wordt het al een flink stuk warmer. Onderweg komen we een boom tegen waar nog geen lint om hangt maar die vol hangt met rupsen. Na de tocht nog een paar boodschappen doen en dan richting het zwembad in de tuin!

 De Leemcule

3 juli 2019 – Vandaag rijden we naar Hattem om bij de Leemcule te gaan wandelen. Vroeger gingen we regelmatig op de fiets met de kinderen deze kant op. Een mooi gebied om een stukje te wandelen. Sinds kort heb ik (tijdelijk) een mooi rood autootje tot mijn beschikking. Zo komen we iets verder van huis.  

Tijdens deze prachtige wandeling door het bos zijn wij ook nog hele mooie herten tegen gekomen. Jolanda heeft deze op een prachtige manier weten vast te leggen met de camera. Uiteindelijk hebben wij ruim 7 kilometer gelopen door het mooie bos, waar veel herinneringen van vroeger zijn.

Hitte..!

Op 19 juli zijn Jolanda en ik weer op pad gegaan om te oefenen voor 5 september. Jolanda kwam die dag vanuit haar werk naar mij toe, en vroeg voor de zekerheid nog even aan mij of ik een extra korte broek voor Jolanda heb. Dit i.v.m. de hitte van die dag, maar ik vond het wel meevallen dus aan het eind van de middag liepen wij heel enthousiast met onze lange broek de route.

Wij hebben het geweten, want het was bloedheet. Ik denk dat de temperatuur rond de 30 graden was, en dan is lopen in een (zwarte) lange broek niet fijn. Helaas konden wij niet echt de koelte opzoeken, omdat het een route was zonder bomen of huizen.

Tijdens het lopen kwam Amy erachter dat de route die wij liepen, maar een kilometer of 6 was. Zo bleek maar weer dan het inschatten van de afstand soms nog wel eens lastig is. Na de ruim 6 kilometer die wij gelopen hadden kwamen wij als een tomaat thuis aan. Eindelijk konden wij die warme schoenen uit doen, en een heerlijk verkoelend drankje nuttigen.

Zondagse wandeling

Op 11 augustus hebben wij een kort rondje gelopen door Zwolle. Het was die dag heerlijk weer om te wandelen, en wij moesten ook maar weer een keer gaan oefenen. Na de bbq van de vorige avond, en onze buikjes nog mooi rond begonnen wij aan de wandeling.

Tijdens deze wandeling hebben wij samen veel geklets, maar er zijn ook momenten dat je even niks te vertellen hebt, en dan geniet je gewoon van de natuur om je heen. Wij zijn via Stadshagen naar Holtebroek gelopen, en via de pannenkoekendijk weer terug naar huis. Tijdens deze tocht was er genoeg te zien, omdat er heel wat mensen naar de stad gingen voor de jaarlijkse kermis. Uiteindelijk hebben wij een mooie route gelopen van ruim 6 kilometer.

Wandeling naar Berkum

Op 18 augustus zijn wij vanaf Zwolle-Zuid naar Berkum gelopen. Om de route wat leuker te maken zijn wij via wythemerplas gelopen langs de golfbaan. Tijdens het starten van de wandeling had Amy de tijd gestart op de telefoon, helaas is die halverwege gestopt, en moesten wij bij de golfbaan opnieuw beginnen aan de kilometers.
Eenmaal in Berkum hebben wij een lekker kopje koffie gedronken bij opa en oma.
Voor de terugweg had Amy een zakje koekjes mee gekregen voor onderweg.

Op de terugweg zijn wij via het ziekenhuis, en de Hortensiastraat terug gelopen. Onderweg kwamen wij nog een lief veldmuisje tegen, helaas hier geen foto van kunnen maken vanwege bepaalde angsten bij een van ons.
Eenmaal thuis hebben wij ruim 15 kilometer gelopen, en waren wij blij dat wij onze schoenen uit konden doen.

Onze week in Frankrijk

Wat was het een belevenis!!!

Op maandag 2 september vertrokken wij, Marlies, Amy, Nelleke en Jolanda,  om half 7 in de ochtend richting de Mont Ventoux. Onze koffers had Jolanda al bij IntermeZZo afgeleverd op vrijdagmiddag. Deze werden meegenomen in een busje van Auto Palace door Mariëlle en Erik. Zij plakten er een paar vakantiedagen aan vast. In het busje hadden zij fietsen van Remco en Wim, beiden werken bij Auto Palace, zodat deze niet mee hoefden in het vliegtuig op woensdag. Dan gingen Remco en Wim namelijk richting Frankrijk.

Marlies had alles tot in de puntjes geregeld, een hotel onderweg en een appartement bij de Mont Ventoux in de buurt.
Onze reis verliep voorspoedig, na een aantal stops voor toilet-en koffiepauzes, kwamen we rond half 5, na ongeveer 850 km, bij Villagemotel71 in Tournus aan. Het was een aangename temperatuur, zo’n 25 graden en we hebben zelfs nog even gezwommen, in een niet verwarmd zwembad brrrr. Na een goed internationaal ontbijt vertrokken wij de volgende ochtend voor de laatste 350 km.

Niet lang nadat we van de snelweg afgingen zagen wij de ‘kale berg’. Je krijgt bijna direct respect voor dat grote ding die overal bovenuit steekt. Nadat we door een mooi natuurgebied waren gereden, kwamen we bij het appartementencomplex aan; ‘Hameau des Sourses’ in Montbrun-les-Bains. Een leuk dorp ‘geplakt tegen een berg’.

Na de aanmelding voor het appartement werden de shirts opgehaald die wij verplicht aan moeten tijdens het evenement op donderdag en vrijdag. Gelukkig maar dat we op tijd waren, want de maten die dit jaar werden gehanteerd waren iets kleiner uitgevallen. De dames konden nog ruilen, zodat er genoeg lucht in de longen kon komen tijdens de wandeling. In ons appartement stonden onze koffers al klaar en er lag een leuk pakketje op bed met een voetenbruistablet, een pakje drinken en zakdoeken. Leuk gebaar van Mariëlle en Erik om ons welkom te heten. Vanaf ons balkon zagen wij de berg liggen, die grote reus.

We hadden ook voor de hele week een arrangement geboekt met ontbijt en diner. Dus ’s avonds met z’n zessen richting restaurant in Montbrun-les-Bains. Overdag was het 25 – 30 graden, maar ’s avonds koelt het snel af. Enkele van ons kregen het buiten toch wel koud. De kok van het restaurant, een kleine dame met een grote zwarte bril, had een aantal dames al bij ons al fleecedekens gegeven. Toen ze zag dat er bij de tafel naast ons ook enkelen de bibbers hadden ging ze wel even iets fixen. Daar kwam ze aan, haar dekbed onder de arm, nog een fleecedeken, waarschijnlijk van haarzelf, en een jas werden om de schouders aan onze tafel gedrapeerd. Hilarisch om te zien!

Op tijd naar bed zodat we de volgende ochtend fris om 8 uur aan het ontbijt konden zitten. Weer bij de kok met de grote bril! Aardige dame, die zelfs speciaal voor onze groep en een deel van de organisatie het restaurant in de vroege uurtjes open deed.
Mariëlle en Erik gingen met de auto het gebied verkennen. Marlies, Amy, Nelleke en Jolanda gingen naar Sault. Kwartiertje rijden van ons appartement. Hier kregen wij een klein voorproefje van wat wij op donderdag konden verwachten. De uitleg dat we rechts moesten lopen, goed water moesten blijven drinken en je eigen tempo moet aanhouden knoopten wij goed in de oren. Na een korte wandeling onder begeleiding besloten we het dorp in te gaan. Er was markt en misschien konden we nog iets leuks meenemen voor het thuisfront. Na de nodige inkopen, Nelleke en Marlies houden van sjaaltjes 😉 gingen wij terug naar ons appartement. Lekker naar het zwembad! Onverwarmd, dat dan weer wel, en met een hoop beestjes die er in ronddreven, even verkoeling zoeken en wat lezen.

Remco en Wim waren ondertussen geland op Marseille en hadden een auto gehuurd. Samen met Mariëlle en Erik kwamen zij ook naar het zwembad en de groep van IntermeZZo was compleet!


Op het terrein bij ons appartement was de opening van het hele ‘festijn’. Door de organisatie van ‘Grootverzettegenkanker’ werd uitleg gegeven, van KWF was er een dame die een woordje deed en men liet filmpjes zien waardoor natuurlijk de nadruk werd gelegd op de reden waarom we daar met z’n allen waren en waar je voor loopt. Aansluitend gingen wij met ons achten naar het restaurant voor het diner. Het was erg gezellig! Deze avond ‘geprobeerd’ eerder te gaan slapen want de volgende dag moesten wij om 6.00 uur ontbijten 😦

Na het ontbijt, op naar Sault!! Na een openingswoord en een minuut stilte gingen de eerste hardlopers en wandelaars van start. Remco startte gelukkig vooraan om 8 uur, wel zo prettig als hardloper. Ook Wim zat in de eerste groep. Mariëlle, Erik, Marlies, Nelleke, Amy en Jolanda startten in de laatste groep en vertrokken om ongeveer kwart over 8/tien voor half 9. Iedereen liep zijn eigen tempo zodat al snel drie groepjes van twee personen ontstonden.

Het was ongeveer 20 graden toen we in Sault vertrokken. Heerlijke temperatuur om te lopen. De eerste stop op 5 km hebben we overgeslagen. Bij de tweede stop hebben we helaas 20 minuten stil gestaan onder de bomen omdat er maar 1 Dixie aanwezig was. We kwamen weer wat moeizaam op gang. Amy liep iets harder, maar checkte regelmatig of Jolanda het nog vol hield. Even contact met elkaar! Mooie uitzichten, ‘vals plat’, haarspeldbochten, steile beklimming, prachtige natuur, een bandje met leuke muziek wisselden elkaar af. Een klein vlindertje vloog een tijdje met ons mee. Daar was op een gegeven moment op ongeveer 20 km restaurant Chalet Reynard. Hier sluit de weg vanaf Bedoín aan. Een steile weg naar boven en daar waren we bij het punt waar de ‘Kale berg’ echt begon, in ieder geval voor ons gevoel. Je naam werd omgeroepen en mensen klapten voor je. Dat gaf moed voor de laatste kilometers. Ondertussen was het windkracht 7 en werd het al een stuk frisser. De adem werd je soms echt benomen wanneer je de wind vol op de voorkant kreeg. Amy zat er op een gegeven moment echt een beetje door heen. Jolanda probeerde haar af te leiden, wat redelijk lukte. Nog twee km voor de top een stop gemaakt. Water gedronken en banaan gegeten. Vlak voor de top riep Amy; Mam, je sloft….oeps even weer de benen optillen.

Wat een euforie als je die laatste bocht om gaat en allemaal mensen ziet staan die voor je klappen.  De vermoeide benen zijn (bijna) direct vergeten. Felicitaties van je medelopers maken je trots op jezelf! Ik heb het gefixt!!

Snel de tas uit de auto met onze lange broek en jas want het was op de top tussen de 5-10 graden.
Remco heeft er 2 uur en 47 minuten over gelopen, Wim was met 4 uurtjes al wandelend over. Erik en Mariëlle hebben er zo’n 5 uur over gedaan. Amy en Jolanda hebben er 5 ½ uur over gedaan, daarna kwam eerst 20 minuten later Nelleke en als laatste Marlies. Supertrots op iedereen!

Met de bus werden we met z’n allen naar Sault gebracht. Naar het appartement en even bijkomen met een boek. ’s Avonds weer gezellig met z’n achten gegeten.

Op vrijdag na het ontbijt weer naar Sault. Remco en Wim gingen dit keer fietsend naar boven. Voor de fietsers uit zijn we naar Chalet Reynard gereden. We waren alle 4 onder de indruk van de prestatie die we de vorige dag hadden geleverd. Als je de rit met de auto rijdt dan word het nog duidelijker wat een afstand het is. Erik ging na een kop koffie lopend naar de top van Reynard. De vijf vrouwen gingen ‘onze’ mannen aanmoedigen. Na enige tijd kwam als zesde in de rij Remco er aan. Snel er achteraan want Erik zou nooit boven kunnen zijn als Remco op de top kwam. De dames in de auto, Jolanda al steppend want Marlies reed al weg toen ze aan het instappen was, naar de top.

Onderweg zagen we Erik lopen, al handenklappend hem voorbij, daar zagen we Remco fietsen. We waren nog op tijd. De auto bij een restaurant neergezet en de laatste meters weer naar boven. Uiteindelijk kwam Remco ongeveer als 10e aan, Wim volgde niet lang daarna. Gelukkig hadden de mannen windkracht 4 en mooi zonnig weer onderweg gehad. Weer naar beneden met de auto kwamen we fietsers tegen die het knap zwaar hadden. Als je eenmaal stil komt te staan dan kom je maar niet zo weer op de fiets zagen we.

Naar het appartement en door naar een pizzeria in Montbrun-les-Bains. Heerlijk gegeten met z’n allen. Er was een fijne sfeer in de groep. Na de lunch nog een beetje rondgelopen in het dorp en toen naar het zwembad relaxen.

Op onze laatste avond was er na het diner nog een afsluitend feest. Een Dj deed zijn best met, zo nu en dan, leuke muziek. En er werd bekend gemaakt dat er al meer dan € 634.000,= was opgehaald door de lopers/fietsers.

In oktober horen we de eindstand en tevens weten we dan hoeveel wij hebben binnengebracht voor IntermeZZo.

Op zaterdag na het ontbijt vertrokken Remco en Wim weer naar Marseille om terug te vliegen. Mariëlle en Erik reden naar Luxemburg voor de overnachting. Marlies, Nelleke, Amy en Jolanda vertrokken naar een dorp om daar nog wat rond te neuzen. Wat rondgewandeld, geklommen, uitgegleden, gefotografeerd en bezichtigd. Na een lunch verderop in de natuur vertrokken wij weer naar Tournus. Het was te fris om te zwemmen maar we konden nog goed op ons terras in de zon zitten.

Zondag na het ontbijt vertrokken wij weer naar Nederland waar wij ’s avonds om half 7 weer aankwamen.

Het was een mooie belevenis met een indrukwekkende berg, die wij bedwongen hebben. En daar zijn wij best heel erg trots op!!